به گزارش سایت پیشکسوتان پرسپولیس ، پرسپولیس در حالی مقابل ملوان تن به شکست داد که اگر قدر موقعیتهای نیمه اول و دوم خود را میدانست، با دست پر از گیلان بازمیگشت. در روزی که علی علیپور، ایگور سرگیف، سروش رفیعی و امیرحسین محمودی در باز کردن دروازه ناکام بودند، تکگل انزلیچیها سرنوشت بازی را رقم زد.
نکته قابل تامل، تفاوت فاحش نقش علیپور در دوران اوسمار ویرا نسبت به زمان وحید هاشمیان است. علیپور که در نیمفصل اول تحت هدایت هاشمیان تمرکز اصلیاش بر گلزنی بود، در پلنهای تاکتیکی اوسمار به یک بازیکن چندمنظوره تبدیل شده است. او حالا باید:
-
عقبنشینی کند و در بازیسازی مشارکت فعال داشته باشد.
-
نقش «تله» یا «طعمه» را ایفا کند تا با مشغول کردن مدافعان حریف، فضا را برای نفوذ بازیکنانی نظیر اورونوف مهیا سازد.
همین تغییر استراتژی باعث شده تا علیپور در نیمفصل دوم تنها یک بار (آن هم از روی نقطه پنالتی) موفق به گلزنی شود، اما در عوض، آمار گلسازی خود را ارتقا دهد. در دیدار برابر ملوان نیز او دو موقعیت ایدهآل برای سرگیف و سروش رفیعی ساخت که با بیدقتی آنها هدر رفت. حتی در یک صحنه، ضربه علیپور پس از عبور از فرزاد طیبیپور، توسط مدافع ملوان (افسرده) از روی خط دروازه بیرون کشیده شد.
با این همه، علیپور با ثبت ۶ گل و ۵ پاس گل، همچنان موثرترین مهره تهاجمی سرخپوشان در کل فصل محسوب میشود. اکنون در آستانه نبرد حساس با گلگهر سیرجان، هواداران و کادر فنی منتظرند ببینند آیا شماره ۹ دوباره در نقش «شکارچی» ظاهر میشود یا خیر.
تقابل با تیم مهدی تارتار که به داشتن ساختار دفاعی منسجم شهرت دارد، آزمون بزرگی برای علیپور است. او در این بازی به دنبال آن است که علاوه بر بازیسازی، دوباره در کورس آقای گلی (کفش طلا) نیز خودی نشان دهد و به جای زمینهسازی برای دیگران، شخصاً ضربه نهایی را به سمت دروازه سیرجانیها شلیک کند.
شما هم می توانید در مورد این خبر نظر بدهید