به گزارش سایت پیشکسوتان پرسپولیس ، نتایج اخیر نشان میدهد که پرسپولیس در سازماندهی بازی خود با گرههای کوری مواجه شده است. تکرار اشتباهات فردی و تیمی در خطوط دفاعی و میانی، در کنار کاهش چشمگیر نظم تیمی و از بین رفتن سختگیری در پوششهای دفاعی، جاده را برای حریفان هموار کرده تا با کمترین زحمت، دروازه سرخپوشان را با تهدید جدی روبهرو کنند.
در واقع، اکنون اکثر رقبای لیگ برتری به این خودباوری رسیدهاند که با اعمال فشار مستقیم و پرس سنگین روی مدافعان و هافبکهای دفاعی پرسپولیس، میتوان آنها را به اشتباه واداشت و به گل رسید. اما چالش اصلی پرسپولیس تازه پس از دریافت گل اول آغاز میشود؛ جایی که حریفان با روی آوردن به دفاع متمرکز، لایههای دفاعی فشرده و به اصطلاح «اتوبوسی»، تمام فضاها را مسدود میکنند. سناریویی که در تقابل با تیمهای فجر سپاسی، فولاد خوزستان و ملوان بندرانزلی به دقیقترین شکل ممکن اجرا شد و پرسپولیس را به زانو درآورد.
بزرگترین نقیصه فنی تیم اوسمار در این مسابقات، ناتوانی در رمزگشایی از دفاعهای بسته بوده است. به نظر میرسد سرخپوشان برای نفوذ به قلب دفاعی حریفانی که عقب نشینی میکنند، فاقد نقشهای دوم و برنامهای منسجم هستند. همین موضوع باعث شده تا «فرمول متوقف کردن پرسپولیس» برای سایر تیمها کاملاً افشا شود؛ الگویی که اگر به درستی توسط رقبا پیادهسازی شود، مسیر امتیازگیری از مدعی پایتخت را بسیار ساده خواهد کرد.
اکنون سنگینترین مسئولیت روی دوش اوسمار ویرا قرار دارد. او باید هرچه سریعتر راهکاری برای خروج از این بنبست تاکتیکی بیابد. حقیقت این است که اگر این ضعفهای ساختاری و ناتوانی در خلق موقعیت مقابل دفاعهای چندلایه مرتفع نشود، پرسپولیس نه تنها از جاده قهرمانی منحرف خواهد شد، بلکه حتی ممکن است جایگاه خود برای کسب سهمیه آسیایی را هم در خطری جدی ببیند.
شما هم می توانید در مورد این خبر نظر بدهید