به گزارش سایت پیشکسوتان پرسپولیس ، دنیل گرا در روزهایی بسیار فشرده و متفاوت، مسیر تازه‌ای را در دوران حرفه‌ای خود آغاز کرده است. مدافع مجارستانی که مدت‌ها بحث جدایی‌اش از باشگاه دیوش‌گیور در رسانه‌های کشورش مطرح بود، سرانجام به‌طور رسمی راهی پرسپولیس شد و تنها سه روز بعد، اولین بازی‌اش را در لیگ برتر ایران انجام داد. او در دیدار مقابل فولاد خوزستان که با شکست ۳ بر یک سرخ‌ها همراه شد، ۷۵ دقیقه در ترکیب تیمش حضور داشت.

گرا در گفت‌وگو با شبکه M4 Sport درباره نخستین تجربه خود در فوتبال ایران گفت: «مدت زیادی بود که بازی رسمی انجام نداده بودم. از آنجایی که به توافق با باشگاه جدیدم نزدیک شده بودم، بازی‌های تدارکاتی را هم از دست دادم. بعد از حدود یک ماه، بازگشت به زمین حس عجیبی داشت. لیگ ایران بسیار فیزیکی است و تقریباً همه تیم‌ها با شدت بالایی پرس می‌کنند. فولاد شاید در جدول حوالی رتبه دهم باشد، اما ریتم بازی و فشار آن‌ها واقعاً بالا بود. درگیری‌های فردی زیادی در این لیگ وجود دارد و فکر می‌کنم این دقیقاً جایی است که می‌توانم پیشرفت کنم.»

او درباره جایگاهش در ترکیب پرسپولیس نیز توضیح داد: «اوسمار لوس بیشتر من را به‌عنوان مدافع راست می‌بیند، اما امکان بازی در نقش وینگ‌بک هم وجود دارد. در نیمه دوم بازی اخیر، وقتی سیستم از ۴-۳-۳ به ۳-۴-۳ تغییر کرد، در همان نقش جدید بازی کردم.»

انتقال گرا به فوتبال ایران، آن هم به شهری مانند تهران، در مجارستان بازتاب‌های زیادی داشت؛ مقصدی که معمولاً در اولویت بازیکنان اروپایی قرار نمی‌گیرد. با این حال، او نگاه متفاوتی به این انتخاب دارد: «یکی از رؤیاهای قدیمی‌ام بازی کردن مقابل جمعیت‌های بزرگ بود. ورزشگاه ما در حال بازسازی است، اما وقتی آماده شود، می‌توانم مقابل حدود ۱۰۰ هزار هوادار بازی کنم و این فوق‌العاده است. مدت‌ها هم دوست داشتم لژیونر شوم و یک فرهنگ جدید را تجربه کنم. همیشه به حس درونی‌ام اعتماد می‌کنم و این بار هم همین کار را کردم. اینکه دیگران چه فکری می‌کنند یا با تعجب ابرو بالا می‌اندازند، هیچ‌وقت برایم اهمیتی نداشته است.»

گرا با پیوستن به پرسپولیس، به یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های قاره آسیا ملحق شده؛ تیمی که بیش از ۱۰ میلیون دنبال‌کننده در اینستاگرام دارد. با این حال، او از فاصله گرفتن از خانواده و دوستانش هم غافل نیست: «به حرف همه گوش دادم، اما اطرافیانم من را خوب می‌شناسند. وقتی تصمیمی می‌گیرم، مسئولیتش را خودم می‌پذیرم. خانواده‌ام کمی نگران بودند، اما این نگرانی از روی محبت بود، نه مخالفت. در نهایت همه از تصمیمم حمایت کردند و مشکلی پیش نیامد.»

مدافع پرسپولیس درباره زندگی در تهران نیز توضیح داد: «مردم بسیار مهربان هستند و هم‌تیمی‌ها برخورد فوق‌العاده‌ای با من داشتند. غیر از من فقط چهار بازیکن خارجی در تیم حضور دارند. بیشترشان انگلیسی بلدند، اما دوست دارم فارسی یاد بگیرم؛ به نظرم این کار نشانه احترام است. حتی تقریباً معلم زبانم هم مشخص شده.»

او درباره روزمرگی‌هایش در پایتخت ایران گفت: «به خاطر فشار تمرینات کمی دچار گرفتگی عضلانی شده‌ام و باید مراحل درمان را طی کنم. بعد از تمرین‌ها معمولاً به کافه یا چای‌خانه می‌روم. شهر زیباست و مردم رفتار دوستانه‌ای دارند. فعلاً در هتل زندگی می‌کنم، اما به‌دنبال پیدا کردن خانه دائمی هستم.»

گرا پس از سه سال و نیم حضور در دیوش‌گیور، این باشگاه را ترک کرده؛ تیمی که در ادامه فصل شرایط آسانی پیش رو ندارد. او درباره تیم سابقش گفت: «امیدوارم دیوش‌گیور نتایج خوبی بگیرد. انتقال من از نظر مالی هم برای باشگاه معامله بدی نبود. همیشه نتایج‌شان را دنبال می‌کنم و از شکست اخیرشان ناراحت شدم، اما مطمئنم این روند تغییر می‌کند. دیوش‌گیور بعد از MTK دومین باشگاهی بود که واقعاً روی من تأثیر عمیقی گذاشت. فقط خاطرات خوب را با خودم آوردم.»

اهداف گرا در پرسپولیس کاملاً بلندپروازانه است و او همچنان نیم‌نگاهی هم به تیم ملی کشورش دارد: «همه بازیکنان به تیم ملی فکر می‌کنند، اما تصمیم نهایی با سرمربی است. من فقط می‌توانم تمام تلاشم را بکنم. اینجا از نظر بدنی و درگیری‌ها رشد خواهم کرد. هدف اولم با پرسپولیس قهرمانی در لیگ است؛ هرچند کار آسانی نیست چون امسال حداقل پنج تیم مدعی هستند و اختلاف امتیاز بسیار کم است. قهرمان ایران معمولاً در لیگ قهرمانان آسیا هم مسیر خوبی دارد و در بلندمدت دوست دارم در آن رقابت‌ها هم کار بزرگی انجام دهیم.»

این مدافع چهار بار ملی‌پوش، علاقه‌اش به هنر و ادبیات را هم پنهان نمی‌کند و گاهی اشعارش را منتشر می‌کند: «فقط وقتی می‌نویسم که حسش بیاید. شعر گفتن از نظر ذهنی خیلی کمک‌کننده است. اینجا هم برایش وقت خواهم داشت. قبلاً گفته بودم شاید روزی کتاب بنویسم. هنوز نمی‌دانم چه زمانی و حتی در چه قالبی، اما ایده کلی در ذهنم هست.

با تنهایی مشکلی ندارم؛ بدون تلویزیون هم می‌توانم زندگی کنم. سفر می‌کنم، زبان یاد می‌گیرم و با خودم در آرامش هستم.»

نظرات کاربران

شما هم می توانید در مورد این خبر نظر بدهید

افزودن نظر جدید