به گزارش سایت پیشکسوتان پرسپولیس ، زنده یاد همایون بهزادی، از محبوبترین چهرههای نسل نخست تاریخ پرسپولیس، در ۱۴ دی ۱۳۲۰ در شهر خرمآباد چشم به جهان گشود. مسیر فوتبالی او از سن ۱۲ سالگی و با حضور در تیم نونهالان شاهین آغاز شد و در سال ۱۳۳۷ به صورت رسمی به پیراهن تیم بزرگسالان این باشگاه رسید. نکته جالب در مورد دوران بازی او این است که وی در ابتدا در پست مدافع به میدان میرفت، اما به مرور به خط میانی و در نهایت به خط حمله منتقل شد تا یکی از پرآوازهترین مهاجمان گلزن تاریخ ایران لقب بگیرد.
درخشش برابر رقیب سنتی با پیراهن سفید
در فینال رقابتهای باشگاههای تهران در سال ۱۳۴۱، شاهین موفق شد با نتیجه ۴ بر ۳ مقابل استقلال (تاج سابق) به پیروزی برسد. در آن دیدار تاریخی، بهزادی که در آن زمان در خط هافبک بازی میکرد، موفق شد ۳ گل از ۴ گل تیمش را وارد دروازه آبیپوشان کند. پس از آنکه باشگاه شاهین منحل شد، او به همراه تعدادی از نزدیکان و همتیمیهایش، سنگبنای تیم پرسپولیس را گذاشتند.
او برای نخستین بار در سن ۲۶ سالگی، در یک مسابقه دوستانه برابر استقلال (۱۶ فروردین ۱۳۴۷) پیراهن سرخ پرسپولیس را بر تن کرد. بهزادی به جز یک بازه زمانی کوتاه که در تیم پیکان حضور داشت، در تمامی سالهای ورزشی خود به پیراهن پرسپولیس وفادار ماند.
حماسه ۶ تاییها و هتتریک با پای مصدوم
بهزادی در آن یک سالی که به همراه گروهی از سرخپوشان در تیم پیکان توپ میزد، عناوین قهرمانی باشگاههای تهران و جام بینالمللی دوستی را به دست آورد. وی پس از بازگشت به پرسپولیس در سالهای ۱۳۵۰ و ۱۳۵۲، طعم قهرمانی در رقابتهای ایران و نخستین دوره جام تخت جمشید را چشید.
در دربی دوازدهم که در هفته هفتم رقابتها برگزار شد، در حالی که آلن راجرز (سرمربی وقت) حضور نداشت، بهزادی ۳۱ ساله مسئولیت آمادهسازی تیم را بر عهده گرفت. او در آن بازی تاریخی که با پیروزی ۶ بر صفر پرسپولیس همراه بود، با وجود مصدومیت شدید به میدان رفت و ۳ بار دروازه استقلال را باز کرد تا نقش کلیدی در این برد حماسی داشته باشد؛ هرچند آسیبدیدیگی در همین مسابقه، مقدمات وداع زودهنگام او با مستطیل سبز را فراهم کرد.
دوران کاپیتانی و وداع با فوتبال
همایون بهزادی نخستین کاپیتانی بود که شماره ۱۰ پرسپولیس را بر تن کرد. او از شهریور سال ۱۳۴۹ تا آبان ۱۳۵۴ بازوبند کاپیتانی را در اختیار داشت. او در ۱۰ شهرآورد با پیراهن پرسپولیس بازی کرد که در ۸ مورد آن کاپیتان بود و مجموعاً ۴ گل در دربیها به ثمر رساند. بهزادی با ثبت ۳ گل در بازی رفت و یک گل در بازی برگشت نخستین دوره جام تخت جمشید، با فاصلهای کوتاه پس از حسین کلانی، به دومین بازیکنی تبدیل شد که در یک فصل (رفت و برگشت) به استقلال گل زده است. این اسطوره بیبدیل در ۲۶ آبان ۱۳۵۴ در تقابل با نفتیانیک باکو رسماً از فوتبال خداحافظی کرد. او همچنین در اوایل سال ۵۴ برای مدتی هدایت سرخپوشان را به عنوان سرمربی بر عهده داشت.
کارنامه درخشان ملی و افتخارات جهانی
او در سال ۱۳۴۹ و در حالی که تنها ۱۷ سال داشت، نخستین بازی ملی خود را در دیداری دوستانه مقابل عراق تجربه کرد. پس از وقفهای که به دلیل پیگیری تحصیلاتش ایجاد شد، در مسابقات مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ توکیو برابر پاکستان بازگشت و نخستین گل ملیاش را زد. بهزادی در هر ۶ مسابقه آن تورنمنت حاضر بود و ۵ گل (۲ گل به پاکستان و ۳ گل به هند) به ثمر رساند و در ۲۳ سالگی آقای گل مسابقات شد.
در جام ملتهای آسیا ۱۹۶۸، او با ثبت ۴ گل مجدداً عنوان آقای گلی را از آن خود کرد و به تیم منتخب آسیا دعوت شد. اعتبار او به حدی بود که در دهه ۸۰ میلادی، یک نشریه ترکیهای نام او را در میان ۵ سرزن برتر جهان قرار داد. او ۳۵ بازی ملی و ۱۹ گل در کارنامه دارد و در ۴۰ مسابقه نیز با تیم منتخب تهران مقابل رقبای خارجی به میدان رفت. سرطلایی فوتبال ایران سرانجام در دوم بهمن ۱۳۹۴ دار فانی را وداع گفت.
ویترین افتخارات همایون بهزادی
سطح باشگاهی:
-
قهرمانی جام حذفی تهران (۱۳۴۰ و ۱۳۴۲ با شاهین)
-
قهرمانی باشگاههای تهران با شاهین و پیکان (۱۳۴۸)
-
قهرمانی با تیم منتخب تهران (۱۳۴۲)
-
قهرمان مسابقات انتخابی باشگاههای آسیا (۱۳۴۷ با پرسپولیس)
-
قهرمانی لیگ تخت جمشید (۱۳۵۲ با پرسپولیس)
-
قهرمانی جام بینالمللی دوستی (۱۳۴۸ با پیکان)
سطح ملی:
-
قهرمانی جام ملتهای آسیا (۱۳۴۷ و ۱۳۵۱)
-
قهرمانی جام منطقهای (۱۳۴۴ و ۱۳۴۹)
-
نایبقهرمانی بازیهای آسیایی بانکوک (۱۳۴۵)
-
قهرمانی جام کوروش کبیر (۱۳۵۰)
-
صعود به المپیک مونیخ (۱۳۵۱)
افتخارات فردی:
-
آقای گل مسابقات انتخابی المپیک توکیو (۱۳۴۳) با ۵ گل
-
آقای گل جام ملتهای آسیا ۱۹۶۸ با ۴ گل
-
عضویت در تالار مشاهیر فوتبال آسیا
شما هم می توانید در مورد این خبر نظر بدهید