به گزارش سایت پیشکسوتان پرسپولیس ، علی علیپور در حالی به هفته بیستم لیگ برتر رسیده است که آمارهای او دو نیمه کاملاً متفاوت را نشان میدهند. او که در ۸ هفته ابتدایی لیگ با ثبت ۵ گل، مقتدرانه بر صدر جدول گلزنان تکیه زده بود، به ناگاه دچار افت فاحشی شد. نگاهی به جزئیات آماری او در ادامه لیگ، تصویری نگرانکننده را ترسیم میکند:
-
۱۲ بازی پیاپی: بدون گل در جریان بازی.
-
تنها گل نیمفصل دوم: از روی نقطه پنالتی مقابل فولاد.
تضاد آماری؛ هاشمیان در مقابل اوسمار
نکته تاملبرانگیز، تفاوت عملکرد علیپور تحت هدایت دو سرمربی است. او ۵ گل خود را در دوران وحید هاشمیان به ثمر رساند، اما با روی کار آمدن اوسمار ویرا، تنها یک بار آن هم از روی نقطه پنالتی موفق به گلزنی شده است. اگرچه برخی معتقدند با ورود «ایگور سرگیف»، علیپور به نقش مهاجم سایه منتقل شده و از دروازه فاصله گرفته، اما شواهد میدانی چیز دیگری میگوید. او در بازیهای اخیر بارها در موقعیتهای ایدهآل و تکبهتک صاحب توپ شده، اما با بیدقتی و کماثر بودن ضربات نهایی، این فرصتها را از دست داده است.
طلسمی که جایگاه ملی را تهدید میکند
علیپور که در تمامی مسابقات این فصل مهره ثابت و فیکس پرسپولیس بوده، بار دیگر با همان «سندرم افت دورهای» مواجه شده که در سالهای گذشته نیز گریبانگیر او میشد. این خشکسالی در گلزنی، نهتنها پرسپولیس را در مسیر قهرمانی با چالش جدی روبرو کرده، بلکه شانس حضور این مهاجم در فهرستهای بعدی تیم ملی را نیز به شدت کاهش داده است. کادر فنی تیم ملی به سختی میتواند از مهاجمی که در جریان بازی گل نمیزند، دعوت به عمل آورد.
حالا جدال با گلگهر سیرجان برای علیپور فراتر از یک مسابقه معمولی است؛ این بازی برای او حکم یک «فرصت آخر» را دارد تا پیش از آنکه دیر شود، طلسم خود را شکسته و دوباره در قامت یک «شکارچی» ظاهر شود. او باید ثابت کند که هنوز همان مهاجم فرصتطلبی است که میتواند گرههای کور بازی را باز کند.
شما هم می توانید در مورد این خبر نظر بدهید