به گزارش سایت پیشکسوتان پرسپولیس ، نکته آزاردهنده و هشداردهنده در مورد خط دفاعی پرسپولیس و آمار گلهای خورده این تیم، تکرار مداوم دریافت گل از روی ضربات کرنر و ایستگاهی است؛ ضعفی که پس از دیدار با فولاد بیش از هر زمان دیگری به چشم آمد و این پرسش جدی را ایجاد کرد که چرا چنین مشکلی، سالهاست در پرسپولیس بیپاسخ مانده و به یک معمای حلنشده تبدیل شده است؟
پرسپولیس در این فصل و طی ۱۸ مسابقه، ۱۳ گل دریافت کرده که سهم قابل توجهی از این گلها روی ضربات ایستگاهی و کرنر به ثمر رسیدهاند. نکته نگرانکننده این است که این گلها تقریباً با یک الگوی تکرارشونده اما با تغییرات جزئی رخ میدهند. در بازی مقابل فولاد، سرخها سه بار دروازهشان باز شد که دو گل آن مستقیماً از روی کرنر بود؛ گلهایی با دو سناریوی متفاوت اما یک ریشه مشترک. پیش از آن، در نخستین دیدار نیمفصل دوم برابر فجرسپاسی نیز همین داستان تکرار شده بود. حتی در نیمفصل نخست، چه در دوره سرمربیگری اوسمار و چه زمانی که وحید هاشمیان هدایت تیم را برعهده داشت، پرسپولیس بارها از همین مسیر ضربه خورد تا کرنر و ایستگاهی به پاشنهآشیل جدی این تیم در فاز دفاعی تبدیل شود.
مسأله زمانی نگرانکنندهتر میشود که بدانیم این ضعف محدود به این فصل نیست و ریشه آن به فصل گذشته بازمیگردد. پرسپولیس از ابتدای فصل قبل و در دوره سرمربیگری گاریدو با این مشکل دستوپنجه نرم میکرد؛ معضلی که با وجود تغییرات گسترده در کادر فنی و ترکیب خط دفاع و حتی دروازهبان، همچنان پابرجا مانده است. در آن مقطع، علاوه بر اشتباهات جایگیری مدافعان، بارها درباره خروج نکردن الکسیس گندوز، دروازهبان فصل گذشته سرخها، صحبت شد و بسیاری این موضوع را یکی از دلایل اصلی گل خوردن از روی کرنرها میدانستند. با این حال، پس از حضور کارتال نیز این نقیصه ادامه پیدا کرد و عجیبتر اینکه دو سرمربی خارجی و نسبتاً سطح بالا نتوانستند راهکاری برای ریشهکن کردن این مشکل پیدا کنند.
در فصل جاری هم ابتدا تیم وحید هاشمیان از این معضل رنج برد و حالا اوسمار ویرا با همان مشکل قدیمی مواجه است؛ موضوعی که تعجببرانگیزتر میشود وقتی میبینیم حتی سرمربی فعلی هم هنوز نسخه شفابخشی برای آن پیدا نکرده است.
این اتفاقات در شرایطی رخ میدهد که پرسپولیس از نظر مهرههای دفاعی و دروازهبانی، کمبود خاصی ندارد. گلر این تیم یک دروازهبان ملی است و اغلب مدافعان هم یا ملیپوش هستند یا در سطح تیم ملی فوتبال ایران بازی کردهاند. با این وجود، در زمان دفاع روی ضربات ایستگاهی، مشکلاتی مثل آشفتگی در چینش دفاعی، بیدقتی، جایگیریهای اشتباه، یارگیری نادرست، پوشش ندادن بازیکن مستقیم، و تایمینگ غلط برای پرش و زدن ضربه اول به وضوح دیده میشود. همین مسائل باعث شده هر بار که داور برای حریف پرسپولیس در نزدیکی محوطه جریمه خطا اعلام میکند یا کرنری به سود تیم مقابل گرفته میشود، دلنگرانی به جان هواداران سرخپوش بیفتد.
بدیهی است که گل خوردن از روی ضربات ایستگاهی حتی در بهترین تیمهای دنیا هم اتفاق میافتد و این روش، یکی از سادهترین راههای گلزنی بهخصوص برای تیمهایی با توان فنی کمتر است. اما وقتی این نوع گل خوردن بهصورت مداوم تکرار میشود، دیگر نمیتوان آن را اتفاقی دانست. این تکرار، زنگ خطری جدی برای کادر فنی پرسپولیس است؛ هشداری که نشان میدهد تمرینات انجامشده در این بخش یا کافی نبوده یا به درستی اجرا نشده و اگر چارهای اساسی اندیشیده نشود، این ضعف میتواند در ادامه فصل بهای سنگینی برای سرخها داشته باشد.
شما هم می توانید در مورد این خبر نظر بدهید